อืม ได้เวลาอัพได ได้สักทีห่างเหินมานานมักมากตอนนี้ก็เป็นเวลา เที่ยงคืนครึ่งแระ

ง่วง ก็ง่วง แต่ขออัพได้ก่อนดีก่า เพราะไม่ค่อยมีเวลาเลยจิงจิ๊ง

อยากบอกว่า ยังคิดถึงทุกคนเสมอและเหมือนเดิม

แต่มีอีกหลายคนนะ ที่ไม่ค่อยเหมือนเดิมกับเราสักเท่าไหร่

แต่ก็ไม่เป็นไรนะ ใจใครใจมัน ก็ห้ามกันไม่ได้อยู่แล้วนี่

ตอนนี้ไม่ค่อยมีเวลาเลยให้ตายสิ นอนก็ไม่ค่อยได้นอน

แต่เวลากินอ่ะ เยอะมากมาย อ้วนขึ้นตั้ง 2 โลแหนะ ต้องรีบลดอย่างแรง อิอิ

อืม เข้าเรื่องเลยดีก่า มีเรื่องเล่าเยอะ แยะ เดี๋ยวจะได้รู้กันว่า

ไอ้ที่ว่า ไม่ว่างอ่ะ ไปทำไรกัน อ่ะ อ่ะ อย่าคิดมาก งานทั้ง นั้น

คนสู้ชิวิตครับพี่น้อง

อ่ะ เข้าเรื่องดีก่า ตอนที่ออกมาจากแวลลูอ่ะ ที่บอกว่าได้งานอ่ะ

ก็ไปทำนะ ไปทำอยู่ประมาณ 1 สัปดาห์แล้วก็ออก อิอิ

อ่ะสงสัยอ่ะดิ๊ออกทำไม ก็ใครจะไปทนได้อ่ะ

อย่างคนเราอ่ะ เราจะรู้เวลาเลิกงานใช่ป่ะ ว่าเราเลิกกี่โมง

แต่จะกลับไม่กลับก็ว่ากันอีกเรื่อง แต่นี่ ขอโทษ นะฮ่ะ

มาช้าก็ไม่ได้ ต้องมาก่อนเวลาเข้างานปกติ 30 นาทีถ้าหลังจาก 30 นาที ถือว่าสาย

(งานเข้า 8.00 ต้องมาถึงก่อน 7.30 งั้น สาย)

อ่ะแค่นี้ยังไม่พอ ถึงเวลากลับ อ่ะ อ่ะ อย่าคิดว่ากลับได้เลย

ยัง .. ยังเจ้าค่ะ งานเลิกปกติ 5 โมงเย็น กว่าจะได้กลับก็ 3 ทุ่ม

แล้ว 3 ทุ่มที่ว่าอ่ะ ใช่ว่า จะปกติ หาว่าเรารีบกลับสะงั้น โอ้ พระเจ้า....

อีกอย่าง ไอ้เราก็ไม่ได้ทำงานหน้าเดียวด้วย เย็นเราก็เปิดร้านขายเสื้อผ้าอีกร้าน

โฮ้ยแสนจะเหนื่อย แต่ทำไงได้ ก็ต้องทน

กลับถึงบ้านกว่าจะได้นอนก็ประมาณเกือบตี 1

เช้าก็ตื่นแระ 6 โมง อ่ะเรื่องเวลางานผ่านไป

เรื่องเนี้ยรับไม่ได้สุด ๆ อ่ะ คนเราอ่ะ ทำงานคนที่ประเมิน

การขึ้นอัตราเงินเดือนของเราอ่ะ จะเป็นหัวหน้างาน เราใช่ป่ะ

แต่นี่ โน...คับ คุณแม่ ของเจ้าของบริษัท

อ่ะบางคนอาจคิดว่า คุณแม่ของ หัวหน้าบีอ่ะ

เป็นผู้บริหารหร๋อ โน อีกรอบ ป่าว เลย แค่เป็นคนถือเงิน

เข้าออกธนาคารเฉย ๆ ก็ลองคิดดูจิ หากเราทำงานกับหัวหน้าเรา

แต่ถ้าแม่เข้าไม่ปลื้ม ขี้คร้าน เงินคงขึ้นให้หรอก

ต่อให้ทำงานแทบตายยังไง ถ้าคุณแม่ไม่ปลื้ม

ก็เท่านั้นจิงอ่ะ ป่ะ อิอิ เลยออกดีก่า

บายใจกว่าเยอะ เน๊อะ

พอออกจากงานมา ก็ขายเสื้อผ้าเต็มตัวเลย

กำไรดีโครต แต่ก้อเหนื่อยนะ แต่ก็คุ้มแหละ

พอขายของเสร็จ ก็ต้องรีบไปอ่านหนังสือเตรียมสอบ

เพราะลงสอบเทศบาลเอาไว้แหละ อ่านหนังสือหน้าตั้งเลย

ก็สอบประมาณ วันที่ 22 เดือนนี้แหละ ไม่รู้ว่าจะได้ป่าว

แต่ก็หวังนะ เป็นเจ้าหน้าที่ประชาสัมพันธ์ แหละ สาธุ ให้ได้ให้โดน อิอิ

เอาไว้ถ้าสอบเสร็จผลออกมายังไงแล้วจะมา อัพ ให้ฟังกันใหม่ นะเด้อค่ะ

อ่ะ ตกงานขายเสื้อผ้าได้ประมาณ 2 week ก็ได้งานแระ อิอิ

เพิ่งได้เมื่อวานนี้เอง 555 ก็เป็นเจ้าหน้าที่เวชระเบียน
ของโรงพยาบาลเอกชน ก็ไฮโซ สุดในราชรีแล้วหล่ะ อิอิ

เพิ่งไปทำสัญญามาวันนี้นี่เอง โดนตรวจสุภาพด้วยหล่ะ

เจาะเลือดด้วยเจ็บซะจิ๊งงง เลย

ก็เริ่มงานวันจันทร์ เอาหล่ะ สิ งานใหม่ก็ได้

เสื้อผ้าก็จะขาย ไหนจะสอบ เทศบาลอีก โหยย เยอะแยะมากมาย

แล้วอย่างเงี้ยจะเอาเวลาที่ไหน หล่ะ เฮ้อ จาบ้าตายชัก

อีกอย่างงานโรงพยาบาลอ่ะ ต้องเข้างานเป็นกะด้วย

เฮ้อ ทำไงอ่ะ ก็ต้องหยุดขายเสื้อผ้าเป็นการชั่วคราว

เพราะไม่มีเวลา ขาดรายได้ไปอีกเยอะ แต่วันนี้กะพรุ่งนี้ก็ต้องขายก่อน

แต่ขายเป็นวันสุดท้ายแหละ เอาทุนคืนมา

พอ ถ้าได้งานเทศบาล ก็ค่อยว่ากันใหม่ เฮ๋อ

เออ.. เอาไว้เดี๋ยวถ่ายรูปใส่ฟอร์มโรงพยาบาลมาฝากดีก่า

ชุดน่ารักดี เหมือนแอร์ อ่ะ แอกี่ อ่ะ คริคริคริคริ

อืม คืนนี้คงไม่ได้อ่านหนังสือแล้วหล่ะ ง่วงสุด ๆ

วันนี้โดนเจาะเลือดไปเยอะ เพลีย

เอาไว้หลังงานเทศบาลประกาศผลแล้วจะมาเม้าแตกให้ฟังใหม่นะจ๊ะ ทุกคน

แล้วจะถ่ายรูปมาฝาก เดี๋ยวรับสมัคร คนถ่ายรูปคนใหม่ก่อน

เอาที่เข้าใจเรา แล้วก็ รักเราจิง ๆ ดีก่าเนอะ ..........

งั้นแค่นี้ก่อนนะจ๊ะ ตะเอง

คิดถึง อ๊อฟฟี่นะ หนึ่ง พี่ฟาง พี่รส และ อีกหลาย ๆ คนด้วยนะจ๊ะ

เออ อีกอย่าง ขอโทษ พี่รส สุดที่รักของน้องบีด้วยที่ไม่ได้รับโทรศัพท์เลย

อย่าว่าแต่ที่รักเลย คนอื่นก็ไม่ค่อยได้รับ เพราะ มันยุ่งโน๊นยุ่งนี่อยู่แหละ

ลองถามพี่ฟางดูจิ... อิอิ แต่ยังไง ก็ยังรักนะจ๊ะตะเอง

ไปนอนก่อนดีก่า เอาไว้เดี๋ยวจะมาอัพใหม่

ไปหล่ะ อ่ะ บะบาย จุ๊ฟ จุ๊ฟฟฟฟฟฟฟฟ